اعتراض نامه

به: سازمان ملل متحد، سران کشورهای اروپایی و کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل

1- در 14 سپتامبر 2005، 12 کاریکاتور ناشایست از چهره ی محمد رسول الله (ص) در یک نشریه دانمارکی منتشر شد. سپس همین کاریکاتورها در نشریه های دیگری در آلمان، اتریش و فرانسه به انتشار مجدد رسید.ماجرا با حمایت های پراکنده ی برخی از سیاستمداران اروپایی از این اقدام به اسم آزادی بیان ادامه پیدا کرد.

2- این ها همه در حالی است که طبق نص صریح کنوانسیون بین المللی حقوق مدنی و سیاسی سازمان ملل متحد، مصوبه 26 دسامبر 1966 و لازم الاجرا بر اساس قطعنامه 2200 A مصوب 23 مارس 1976، (که به امضای کشورهای عضو از جمله کشورهای اروپایی و امریکا رسیده) عمل نشریه دانمارکی جرم تلقی شده و نقض قوانین بین المللی محسوب می شود.
بند دوم ماده بیستم این کنوانسیون به وضوح می گوید: "هرگونه ترغیب به تنفر ملی یا نژادی یا مذهبی که باعث تحریک به تبعیض و یا دشمنی و خشونت گردد، به موجب قانون ممنوع می باشد."

3- بنابراین، نه فقط به عنوان مسلمانان، که به عنوان 1.5 میلیارد نفر از 6 میلیارد شهروند جامعه جهانی، از سازمان ملل متحد و سران دولت های جهان (به ویژه سران کشورهای اروپایی، که با حمایت های پراکنده از نشریه دانمارکی و تعلل در اجرای قوانین بین المللی، شامل کنوانسیون حقوق مدنی و سیاسی، قطعنامه اصول مدارا و قطعنامه ی حقوق بشر، زمینه ی خدشه دار شدن فضای مدارا و صلح جهانی را فراهم کرده اند) می خواهیم که به شکایت ما رسیدگی کرده، مرتکبین این جرم را مطابق قوانین بین المللی و در محکمه ای عادلانه محاکمه کنند و همچنین مراتب انزجار خود را از این عمل ناشایست اعلام کنند.

4- ما مسلمانان، به دنبال خشونت نیستیم. مطابق اصول دینمان معتقدیم انسانیتِ انسان، بدون وجود آزادی واختیار محقق نمی شود و از صمیم قلب، به این گفته امام علی (امام اول شیعیان و خلیفه چهارم اهل تسنن) اعتقاد داریم که " با مردم مهربان باش! که اگر برادران و خواهران دینی تو نباشند، برادران و خواهران تو در خلقت اند".
حالا و در جهانی که هر روز بیش از پیش به سمت شکاف و تنفر پیش می رود و در شرایطی که مفاهیمی چون صلح و دوستی و مدارا بین ملت های جهان، هر روز شکننده تر از روز قبل به نظر می رسد، وظیفه شماست که با عمل به تعهداتی که قبلا داده اید، ثابت کنید که به ایجاد جهانی برابر و عاری از جنگ و تبعیض اعتقاد دارید. ما از صمیم قلب آرزو می کنیم که به ما ثابت کنید همانطور که ما به شما به چشم انسان هایی برابر و صاحب حق و شعور و فرهنگ نگاه می کنیم،شما هم به ما به چشم خواهران و برادران همنوعتان نگاه می کنید. این، حالا برعهده شماست.
 

حجاب در آيين زرتشت

نخستين مردمي كه به سرزمين ايران آمدند، آريايي ها بودند. آنان به دو گروه عمده «مادها» و «پارس ها» تقسيم مي شدند. با اتّحاد مادها، دولت «ماد» تشكيل شد. پس از مدّتي پارس ها توانستند دولت ماد را از بين ببرند و سلسله هاي هخامنشيان، اشكانيان و ساسانيان را بنيانگذاري كنند. پژوهش ها نشان مي دهد كه زنان ايران زمين از زمان مادها كه نخستين ساكنان اين ديار بودند، داراي حجاب كاملي، شامل پيراهن بلند چين دار، شلوار تا مچ پا و چادر و شنلي بلند بر روي لباس ها بوده اند.4 اين حجاب در دوران سلسله هاي مختلف پارس ها نيز معمول بوده است.5 بنابر اين، در زمان بعثت زرتشت و قبل و بعد از آن، زنان ايراني از حجابي كامل برخوردار بوده اند. برابر متون تاريخي، در همه آن زمان ها پوشاندن موي سر و داشتن لباس بلند و شلوار و چادر رايج بوده است و زنان هر چند با آزادي در محيط بيرون خانه رفت و آمد مي كردند و همپاي مردان به كار مي پرداختند، ولي اين امور با حجاب كامل و پرهيز شديد از اختلاط هاي فسادانگيز همراه بوده است.

از سمت راست دومی منم

Powered By
  BLOGFA.COM